Roberto Carlos Valverde · Galiza
— Roberto Carlos Valverde · Escritor
As historias fannos mirar
de novo.
Hai cousas que só sabemos dicir a través dunha historia. Escribo para achegarme a elas, sen a présa de atopar unha resposta.
«Tamén no silencio hai unha historia.»Roberto Carlos Valverde
Escribir para comprender.
Interésanme esas pequenas fendas polas que asoma o que somos: unha decisión tomada a destempo, unha lembranza que xa non coincide coa realidade, unha verdade que parecía máis sinxela antes de coñecela.
Escribo porque as persoas resúltanme inesgotables: sempre nos queda algo por dicir, algo por entender. E porque hai conversas que só poden comezar nunha páxina, no silencio dun lector que aínda non sabe o que vai atopar.
Roberto Carlos Valverde
Notas á marxe.
Tres anotacións sobre o que me leva a escribir. Non respostas, senón xeitos de mirar.
I · Sobre a memoria
O que lembramos
A memoria non conserva os días como foron, senón como precisamos que fosen. E ás veces, o que recordamos non é o que vivimos, senón o que necesitamos contar.
Ler textoII · Sobre os silencios
As palabras que faltan
Hai conversas que duran un minuto e outras que duran toda unha vida. O que non se di tamén fala, e ás veces di máis ca todo o que dixemos.
Ler textoIII · Sobre as decisións
Unha vida e os seus desvíos
Raras veces sabemos, no momento de elixir, que aquela decisión nos estaba cambiando. Só logo, mirando atrás, comprendemos o que xa non pode ser doutro xeito.
Ler texto«Quizais unha boa historia non nos cambie a vida. Pero pode cambiar a forma na que a miramos.»
Unha maneira de entender a literatura
Ao outro lado da páxina.
Este é o espazo para quen queira escribirme. Lectores, medios, editoriais. Sen présas, con atención á palabra.
Falamos?
Correspondencia literaria
De vez en cando, unha carta.
Novas, publicacións e reflexións que comparto só cos que queren recibilas. Nada máis, nada que non chegaría nunha carta.